यन्त्र झै लाग्छन् शहरका मान्छेहरू / शीतल कादम्बिनी

यन्त्र झै लाग्छन् शहरका मान्छेहरू 

कहाँ छ समवेदना पत्थरका मान्छेहरू

 

उनीहरू आफूलाई निकै माथि छु भन्छन् 

तर कति तल देखिन्छन् अम्बरका मान्छेहरू

 

म त्यो उत्साह र उज्यालो उमार्न चाहन्छु 

जवानी मलाई देऊ ए भर्खरका मान्छेहरू   

 

जहाँ जहाँ म जान्छु तुफान लिएर जान्छु 

होशियार भई बस ए डगरका मान्छेहरू   

 

मनहरूको ‘शीतल’ छायामा छौ तिमी त 

हेर न सडकमा कति छन् बेघरका मान्छेहरू

Segments: 

Comments

Online Sahitya is an open digital library of Nepali Literature | Criticism, Essay, Ghazal, Haiku, Memoir, Personality, Muktak, News, Play, Poem, Preface, Song, Story, Translation & more

Partners

psychotherapy in kathmandu nepal elearning nepal Media For Freedom