ऊ त गयो खोला पारि यता एक्लै पारी/ सुबिसुधा आचार्य

Your rating: None Average: 1 (1 vote)

ऊ त गयो खोला पारि यता एक्लै पारी
लहर गन्दै किनारामा कुरिबसैँ आँसु झारी ।

चैतको खहरे उस्को माया मेरो भयो साउनको भेल
बैगुनीले किन खेल्यो जिन्दगीमा हराउने खेल
खोला तरिसकेपछि लौरी भुल्यो माया मारेर
ऊ त गयो खोलापारि यता एक्लै पारी ।

एउटै थियो जीवनको वारिपारि गर्ने डुङ्गा
झारिदियो मझधारमा मुटुमाथि राखी ढुङ्गा
खुसी फुल्ने ओठहरुमा विरहको काँस सारेर
ऊ त गयो खोलापारि यता एक्लै पारी ।

[Shabdankur 117]

Segments: 

Comments

Recent Comments

About Online Sahitya


Online Sahitya is an open digital library of Nepali Literature | Criticism, Essay, Ghazal, Haiku, Memoir, Personality, Muktak, News, Play, Poem, Preface, Song, Story, Translation & more

© Online Sahitya Digital Library, All rights reserved. Online Sahitya is a digital library dedicated to Nepali Art and Nepali Literature.
For further details contact: onlinesahitya@gmail.com.