Poem

Nepali Poetry Poem नेपाली कविता

No votes yet

युग समय दिनेछ

Segments: 
Your rating: None Average: 3 (8 votes)

उज्यालो देखिन्छ त ?

उज्यालोमा जाओभन्दा नजाने

अँध्यारोमा जानुपर्ने

-यो कस्तो अफसोच !

-यो कस्तो विडम्बना !!

-भनौं यो कस्तो नरकीय यात्रा !!

उज्यालोमा आँखा चिम्लियो भने

Segments: 
No votes yet

वर्षौंपछि हजुरको सहरमा
हजुरकै आदेशबिना
म नाङ्गो छाती उभिएको छु,
सक्नुहुन्छ भने,
सिंहदरबारबाट भाला झिकेर
रोपिदिनुस् भेरो छातीमा
सक्नुहुन्छ भने,
मेरो शिर लगेर झुन्ड्याइदिनुस्
धरहराको टुप्पोमा
तर यसपाला म
हजुरको सहरबाट
रित्तो हात फर्किने छैन ।

Author: 
Segments: 
Your rating: None Average: 5 (2 votes)

इच्छा यो छ महेश, अन्तिम जसै यो मृत्युसैया जली
मेरो रक्त सुकाउला म गरुँला अन्योल भै छट्पटी
त्यो बेला मुखमा बुटीहरु परुन् नेपालकै केवल
जे-जेमा हिमशैलको छ मधुरो मीठो चिसो चुम्बन ।१।

Segments: 
Your rating: None Average: 5 (1 vote)

लाग्यो बादल अन्धकार हुन गो पूर्वीय आकाशमा
सारा वैभव, एकता सहमति स्वाहा भयो भासमा ।
गर्छौं नाटक संविधान रचना फोस्रा भए भाषण
कुर्सी खेलमहाँ बित्यो समय नै सिन्को नभाँचिकन ।।

Segments: 
No votes yet

मान्छे नजिकैबाट हिँडिरहेको प्रत्येक निमेषले
अविराम एउटा लय गाउदै हिँड्यो
मान्छेको नवगीत
वैशाखको नाममा ।
आइरहृयो मान्छेका यात्रामा उबडखावडको
अन्त्यहीन
पथहीन पथ

Author: 
Segments: 
Your rating: None Average: 5 (1 vote)

नयाँ वर्ष !

तिमीलाई मैले

पटकपटक भनेँ

धेरै पटक भनेँ

तिमी साँच्चै नयाँ भएर आऊ

सप्तरङ्गी मात्र होइन

सहस्र रङ बोकेर आऊ

+ + +

आग्रह राख्यौ कि

दुराग्रह ठान्यौ ?

वर्ष हरेक तिम्रा आगमनमा

तिनै बिग्रेका मनहरू छन्

भत्केका तनहरू छन्

बारुद बलेका जनहरू छन्

+ + +

टपक्क टापुमा फुलेर

वास्नाभरि हिमाल उचाल्छौ त

के भयो र खै ?

जहाज हवाईजहाजको यात्रा उड्ने

थोरै छन् - यहाँ

प्राडोपजेरोको प्याला गुड्ने पनि

थोरै छन् - यहाँ, विराट धर्तीमा

यिनलाई-

न तिम्रा आगमनको पर्वाह छ

Segments: 
Your rating: None Average: 3 (1 vote)

यसवर्ष
रौरव नर्क बनोस् मेरो देश
चारैतिर कोलाहल मच्चियोस् सजायको
पापी, अपराधीहरूको छट्पटी देखेर
अपराध आफैँ कहालियोस्।

यसवर्ष
मान्छे मार्नेहरूलाई
पछुतो होस्, ग्लानी होस्, अपराधबोध होस् र भइरहोस्
उनीहरूको प्रत्येक निद्रा
ऐँठनबाट खुलोस्
र आँसु पुछ्दा
हातमा रगत देखून् प्रत्येक पटक;
दासताको बजारमा मान्छे बेच्नेहरूलाई
लागोस् पसिनाको सराप,
मरुभूमि बनोस् तिनको सपना
तर पैसा भने कहीँ नअटेर
आफैँले पठाएका कामदारहरूको लास ल्याएका कफीनहरूमा
खात लगाएर राख्नुमपरोस्;
नफल्ने बीऊ बेच्नेहरूको
र अन्नपातको कालोबजार चलाउनेहरूको

Author: 
Segments: 
No votes yet

मेरी सानी नातिनी
निन्द्रासँग लडिबुडी गर्नु अगाडि
कथा सुनाउन ढिपी गर्छे सधै मलाई

मैले उसलाई
एकादेशबाट थालनी गरेर
बूढो बाघको कथा सुनाएछु

एकादेशको जङ्गलमा
एउटा बूढो बाघ थियो

Segments: 
Your rating: None Average: 4 (2 votes)

Woman is a beautiful thing
From the moments of man's creation
Woman came before man
And she was the first
To look speechlessly at the stars
And to wondrously tread the earth
Then man followed her ways.
Right to the beginning of speech
God knows for how long
Man and woman walked speechless
Among fish, fowls and animals
Upon the luxuriant surface of the earth
Naked and clad to the sky
they searched their food and shelter
Together, upon the opulent planet
And slowly moved into holy act of copulation
In friction the language was born

Author: 
Segments: 
Language: 

Comments

Recent Comments

About Online Sahitya


Online Sahitya is an open digital library of Nepali Literature | Criticism, Essay, Ghazal, Haiku, Memoir, Personality, Muktak, News, Play, Poem, Preface, Song, Story, Translation & more

© Online Sahitya Digital Library, All rights reserved. Online Sahitya is a digital library dedicated to Nepali Art and Nepali Literature.
For further details contact: onlinesahitya@gmail.com.