Loading

नयाँ वर्ष ! तिमीलाई मैले पटकपटक भनेँ/ कलानिधि दाहाल

नयाँ वर्ष !

तिमीलाई मैले

पटकपटक भनेँ

धेरै पटक भनेँ

तिमी साँच्चै नयाँ भएर आऊ

सप्तरङ्गी मात्र होइन

सहस्र रङ बोकेर आऊ

+ + +

आग्रह राख्यौ कि

दुराग्रह ठान्यौ ?

वर्ष हरेक तिम्रा आगमनमा

तिनै बिग्रेका मनहरू छन्

भत्केका तनहरू छन्

बारुद बलेका जनहरू छन्

+ + +

टपक्क टापुमा फुलेर

वास्नाभरि हिमाल उचाल्छौ त

के भयो र खै ?

जहाज हवाईजहाजको यात्रा उड्ने

थोरै छन् - यहाँ

प्राडोपजेरोको प्याला गुड्ने पनि

थोरै छन् - यहाँ, विराट धर्तीमा

यिनलाई-

न तिम्रा आगमनको पर्वाह छ

न पर्खाइको आवश्यकता छ

सदावहार

शिशिरमा पनि तातिएकै छन्-यिनीहरू

ग्रीष्ममा पनि समग्र शीतलतामा

साटिएकै छन्-यिनीहरू

+ + +

वषर्ाको हिलोले

औँलामा-

बेसार आवश्यक छैन- यिनलाई

हिउँदको ठिहीले

चिथराको जोरजाम, सम्झनु छैन- यिनलाई

गुराँसको सुन्दरता

आँखाआँखामा सजाउने फुर्सद छैन यिनलाई

भोड्काले मात्तिएका यिनीहरू

कतै स्वस्तिष्कमा सुसाइड गर्दैछन्

कतै र्‍याडिसनमा रङ्गेहात

नाङ्गा युगल बनेर पक्राउ पर्दैछन्

कतै टपबारकै टपटपबाट

निर्लज्ज हामफाल्दैछन्

+ + +

नयाँ वर्ष !

तिमीलाई मैले पटकपटक

धेरै पटक भनेँ

अब आउँदा

तारेसितारे होटल होइन

हिमालको तल्लो चोटिबाट

कोटिकोटि गौंडाहरू उक्ल

जहाँ असङ्ख्य मान्छेका

नुनिला चित्कारहरू बिच्छिएका छन्

आङ् उजाड र पेट पेरुङ्गा भएका छन्

न त उनीहरू-

चारोको चौडाइँ चुम्न सक्छन्

न त गुराँस सौन्दर्य

आँखाभरि अटाउन सक्छन्

न त आङ्भरि चिथरा पैरेर

निर्भीक-हिँड्न पाउँछन्

मुस्कानका कुरै छाड

आँसु पुछ्ने हत्केला पनि

ओवाना छैनन्-तिनीहरूसँग

शीत छल्ने छानाको कुरै छोड

चेतनाको बत्ती बल्ने

दाना पनि छैनन्- तिनीहरूसँग

+ + +

नयाँ वर्ष !

तिमीलाई मैले

पटक पटक धेरै पटक भनेँ

पट्पटी फुटेर

छर्छर्ती रगत निस्केका

मोहक वर्षाका चप्पल भएर आऊ

बक्वासको खेतीमा

विलासको रजाइँ गर्न पल्केका

नेताका कथित जेताका

गुण्डाका

चोर, डाँका र छुल्याहाका

शिरसम्म

तिम्रा पाइतालाले टेकेर

गुलाफका हातहरू

प्रीतिका हरिया पातसँगै सजाएर

खोँचखोँचमा ओर्ल

झुप्राझोपडीमा फैल

सौन्दर्यको बत्ती त

त्यहाँ बल्नुपर्छ-मानवताको

नयाँ भएको सङ्केत त

त्यहाँ हुनु पर्छ- प्रजातन्त्रको -लोकतन्त्रको

नयाँ वर्ष !

तिमी त्यतातिर ओर्ल-अब ।

Segments: 

Comments