Loading

बादल / लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा

हामी सन्तति हौं अगाध जलका

ग्रीष्मर्तुको जन्म हो,

हाम्रो जन्म हुँदा महोत्सव थियो,

सारा उज्यालो सफा,

हाँस्थे सूर्य र छालमा उछलिंदा

टल्पल् गरी नाच्तथे,

टाढासम्म हावा निमन्त्रित थिए,

चल्थे बडा तेजले ।

 

हाम्रो व्योमविहारको मन थियो,

ऊँचा थियो कामना,

हामी सुस्त चढ्यौं सफा किरणका

साना मसीना सिंढी ।

माथी-माथि चढ्यौं मिल्यौं र फिजियौं

आकाशको क्षेत्रमा

बोकी चल्छ हवा डुलाउन जगत्

डाँडा, पुरी, जङ्गल ।

 

हेर्छौं दिव्य प्रदर्शिनी पृथिवीको,

डाँडा र मैदानको

खाल्डा, खोंच हिमालका र वनका

नङ्गा र उद्यानका ।

नाला निर्मल नागबेलि जलका

ती निर्झरी, झाडिका

झुत्रा झोपडिका सफा सदनका

प्रासादका, वीथिका ।

Segments: 

Comments