Loading

अन्त्यमा / लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा

पिल्पिल तारा, पिल्पिल तारा उस घरको त्यो मेरो दीप ।

जीवनको त्यो अस्ताचलमा नरहोस् कालो मेघ समीप ।।

शान्त रहोस्, शान्त रहोस् दिनको अन्त्य उज्यालो आकाश ।

नचलोस् नचलोस् झोंका यौटा प्रबल संवेग अशान्त बतास ।।

 

साँझको त्यो अन्तिम घण्टा मन्द बजाअोस् एक पुकार ।

दिनको पलक निमीलन कोमल अनि अँध्यारो संसार ।।

सुन्दर दिव्य यो रङ्गभूमि एक आखिरी दर्शन ।

एक पछिल्लो दृश्य उज्यालो अनि जुटेका पलक नयन ।।

 

अनन्तताको नभमा फेरि फुका चराको शान्त उडान ।

आँगन छोडी, काननबिचमा गुँडमा फेरि अन्तरध्यान ।।

यौटा बोली, यौटा गाना, अचेत यौटा सुखको तान ।

सम्झनामा गुँजिरहोस् त्यो हृदय कुनैको उद्यान ।।

Segments: 

Comments