पुग्दो हो मृत्युसम्म युद्ध

Author

-पूर्ण विराम

लुट्नका लागि उनीहरूका निम्ति

निश्चय पनि हाम्रो पसिना छ

र उनीहरूको बेजाब्तालाई रोक्न

निश्चय पनि हामीसँग अविरल बग्ने रगतको नदी छ ।

र यसबाटै बज्ने गरिरहेछ

सदियौँदेखि द्वन्द्वको नगरा

मानिसका टाउकाहरू बोकेर धेरै अगाडिदेखि

मिनारमा बस्छन् माउसुलीहरू

र हामीलाई सा-साना कीराहरू बनाउँदै

आˆना डरलाग्दा मनसायहरूलाई नाइलको लम्बाइमा स्थापना गर्छन् ?

यसबाटै आरम्भ भएको छ ।

सदियौँदेखि निरन्तरता बोकिरहेको युद्ध

र पुगेको छैन मृत्यसम्म युद्ध ।

झ्यालहरू बोकेका कमिजहरू हामीलाई पहिर्‍याइन्छ

र कोर्राको सहारा लिएर पस्न लगाइन्छ फलाम खानीमा

र खानीबाट निकालेर फलाम पिट्न लगाइन्छ

राजषी ठाँटका साथमा र बन्दुक बनाएर

प्रहार गरिन्छ हामीमाथि

बन्दुकको प्रत्युत्तर चर्खाको पाङ्ग्रो चलाएर

बनेको धागोबाट दिनु न्यायोचित ठान्दैनौँ हामी

र खोज्छौँ हामी पनि बारुद भन्ने पदार्थ

र उडिरहेका पछीहरूले देख्छन्

बेजाब्ताको लामो शृङ्खलाको माझमा

जताततै घाममा टलक्क टल्किरहेको

चाँदीको टकजस्तै युद्ध ।

जताततै नदेखिने भए बख्ते नस्रको व्यवहार

र टिट्सको तरबारले नछप्काउँदो हो झुप्रोको सपना

न नादिर शाहले स्वेच्छाले छोड्दो हो क्रूर व्यवहार

पुग्दो हो मृत्युुसम्म युद्ध

र हामी फकर्ंदा हौँ युद्धलाई चिहानमा गाडेर

संसारभरि फूल रोप्ने कुराबाहेक

अन्य केही नसोच्दा हौँ

र फूलहरू सजाउन बनाउँदा हौँ ढक्कीहरू

र समयलाई लघार्दा हौँ आल्हादित भएर ।

-३३, काठमाडौँ

Segments