Poem

Nepali Poetry Poem नेपाली कविता

Your rating: None Average: 5 (2 votes)

बिनी बिनी बीउ सजाउँछु

दिलको सलिल छरेर भिजाउँछु

 

बिरुवा बहुत बढाई,

जीवनभित्र सुगन्ध भिजाउँछु

कलिला फूल फुलाई

उमङ्गहरूमा म वसन्त फुलाउँछु

नव मलयपवन बहाई ।

 

उजाड भर्दछु रङ्ग वैभवले,

पल्लव कलिले सौरभ नवले

 

कल्पनाको बाग;

भावनाका मसिना रवले

भर्दछु मीठो राग

सज्दछु अनुभव-रजनी-लवले

गर्दछु आह्लाद-पराग ।

 

काँढामाथि सिहरी चल्छन्

आँसुहरूका रसले फुल्दछन्

दिव्य हाँसी कविता-फूल

हृदय घटाका जलले खुल्छन्

अधर हजार मृदुल;

Segments: 
Your rating: None Average: 2 (1 vote)

विचार ! घुस तेजिला, हृदयमा उज्यालो भर

अँधेरि निशिमा परें किरण छाउ हे सुन्दर ।

दिनोदय समानको मधुर दृश्य देखाउन

हजारमा मृदुभावका सुकल बोल ब्यूँझाउन ।

 

उठोस् सिरिसिरी गरी पवन प्रातको शीतल

समान शुभ-कामना प्रिय सुवासले मञ्जुल ।

उडाउ खग-कल्पना गगन दिव्यमा पूर्वको,

जहाँ, उदय मोहनी सुख छ सत्य-सौन्दर्यको ।

 

जवाकुसुममा हुने तुहिन-विन्दु झैं निर्मल

सुगोल, रसिला खुला हृदय-पत्रका हुन् जल ।

सुवर्ण रङ झल्किऊन् जलन पग्लिने बादल

नबोल्न सकिने, फिका, लघु विचार झैं कोमल ।

 

Segments: 
Your rating: None Average: 4.7 (3 votes)

गरीब भन्छौ ? सुखको म झैं धनी

     मिल्दैन संसारभरी कतै पनि ।

विलासको लालस-दास छैनँ म

     मीठो छ मेरो रसिलो परिश्रम ।

 

प्रयासको पत्थरमा नदीसरि

     बहन्छु हाँसी म तरङ्गले भरी ।

म पोखरी झैं उहि ठाउँ जम्दिनँ

     छ शुद्ध यो जीवनको सबै कण ।

 

निधार मेरो पसिना-जडाउ छ

     मोती तिनैको अनमोल भाउ छ ।

छ शान्तिको सुन्दर दीप वासमा

     पीयूषको स्वाद छ गाँसगाँसमा ।

 

छ भोक मीठो, रसिलो प्यास

Segments: 
No votes yet

सुन्दर युवक सुतेका रुखमनि

थकित शिलाको तकियामा ।

यौटा घाँसी धार लगाई

बसीरहेको हँसियामा ।।

वनको मीठो गान घुसेको

यौटाको मृदु सपनामा ।

यौटाको दिल स्वर्ग उडेको

निर्मल जीवन बिपनामा ।।

बिउँझी सोध्छन् युवक उज्याला,

'के गर्छौ तिमी हे घाँसी ?'

बोल्दछ घाँसी, 'सामल केही

बटुलिरहेछु', मृदु हाँसी ।।

'कस्तो सामल ?' 'बाटो लाग्नु छ

एक अकेला दुनियाँमा ।

कोही छैनन् दिलमा झल्क्यो

हात खियाई हँसियामा ।।

बेची सँगाल्दछु दुई तिन पैसा

धारा पाटी राख्न छ मन ।

यहाँ नरोपे कसरी फल्दछ

Segments: 
No votes yet

हामी सन्तति हौं अगाध जलका

ग्रीष्मर्तुको जन्म हो,

हाम्रो जन्म हुँदा महोत्सव थियो,

सारा उज्यालो सफा,

हाँस्थे सूर्य र छालमा उछलिंदा

टल्पल् गरी नाच्तथे,

टाढासम्म हावा निमन्त्रित थिए,

चल्थे बडा तेजले ।

 

हाम्रो व्योमविहारको मन थियो,

ऊँचा थियो कामना,

हामी सुस्त चढ्यौं सफा किरणका

साना मसीना सिंढी ।

माथी-माथि चढ्यौं मिल्यौं र फिजियौं

आकाशको क्षेत्रमा

बोकी चल्छ हवा डुलाउन जगत्

डाँडा, पुरी, जङ्गल ।

 

हेर्छौं दिव्य प्रदर्शिनी पृथिवीको,

डाँडा र मैदानको

Segments: 
Your rating: None Average: 5 (2 votes)

नटिप्नु हेर कोपिला !

नचुँड्नु पाप लाग्दछ ।

नच्यात्नु फूल नानि हो !

दया र धर्म भाग्दछ ।।

 

नछोप्नु है चरी बरी

सराप आँसु लाग्दछ ।

नमार्नु जन्तु है कुनै

बसेर काल जाग्दछ ।।

 

न घाउ चोट लाउनू

सडेर चित्त पाक्दछ ।

धूलो नफेक्नु नानि हो !

उडेर भित्र ढाक्दछ ।।

 

हिलो नखेल्नु फोहरी

खराब दाग लाग्दछ ।

न चित्त है दुखाउनु

डसेर आँसु बग्दछ ।।

 

बनेर फूल झैं सधैं

हँसाउनू सुवास दी ।

सधैं रमाउनू जगत्

रमेर नित्य आश दी ।।

 

Segments: 
No votes yet

ढरर ढम्म ढरर ढम्म

ढ्वाङ् ठोक सारा !

आज जानुपर्छ नानी

देशनिंति प्यारा !

 

लेऊ हात हात लाठी

लाम लाग सारा ।

मार्न जाऊ देश शत्रु

पोख्न रगत धारा ।।

 

पात पीं पीं लौ बजाऊ

छरन अबीर लावा ।

वान् टु वान टु कदम चाल

गर्न हिंड्न धाबा ।।

 

आज जानुपर्छ हामी

देश-निंति सारा ।

ढरर ढम्म ढरर ढम्म

ढ्वाङ ठोक सारा ।।

 

तालिमी छ आजलाई

छन् लडाइँ हाम्रा ।

बन्नुपर्छ है सिपाही

हृदय स्थिर र चाम्रा ।।

 

मर्नुमै छ स्वर्ग हेर !

Segments: 
No votes yet

पिल्पिल तारा, पिल्पिल तारा उस घरको त्यो मेरो दीप ।

जीवनको त्यो अस्ताचलमा नरहोस् कालो मेघ समीप ।।

शान्त रहोस्, शान्त रहोस् दिनको अन्त्य उज्यालो आकाश ।

नचलोस् नचलोस् झोंका यौटा प्रबल संवेग अशान्त बतास ।।

 

साँझको त्यो अन्तिम घण्टा मन्द बजाअोस् एक पुकार ।

दिनको पलक निमीलन कोमल अनि अँध्यारो संसार ।।

सुन्दर दिव्य यो रङ्गभूमि एक आखिरी दर्शन ।

एक पछिल्लो दृश्य उज्यालो अनि जुटेका पलक नयन ।।

 

अनन्तताको नभमा फेरि फुका चराको शान्त उडान ।

आँगन छोडी, काननबिचमा गुँडमा फेरि अन्तरध्यान ।।

Segments: 
No votes yet

बिउँझी रोदनमा कलिलो

   मधुरो उषाको मोहनीमा ।

      बैंस-वसन्त विहार सपना

         कुसुमाकरको ध्वनिमा ।।

 

प्रेम चकोर, जुनेली जादू,

   शराब नशामा, चमक नजरमा ।

      सुन्दरमा सब, विशाल विलासी

         सुखमा, कोमल स्पन्दनमा ।।

 

नव नव झल्का, देश बिराना

   अभिलाषाका उच्च उडान ।

      अौपन्यासिक रङ्ग र लहरी

         हलुका मुटुको हलुका गान ।।

Segments: 
No votes yet

जादूगर्नी छ माया, उसपछि वनमा लोभिएको शिकारी

बिर्सी माता पिता नै, घर, स्वजन, सबै राज्य छाडेर भारी ।

भुल्छौं हामी अनेकौं झिलिमिलिहरुमा, मोह प्याला लिएर

आई आँधी सबै त्यो उडिकन चलदामा पशू झैं भएर ।।

 

प्यालामा गुम्छ सारा भुलि अरतिहरू, बिर्सिहाल्छौं स्वदेश

सामग्रीमा विलासी घुमि घुमि रहँदा जान्छ सच्चाइ, होश ।

आफ्नो देखी अवस्था पछि पछि पछुतो लागि रोएर हिंड्छौं

आफू रोकेर बस्ने जति, पथ मिलदा स्वर्गको तर्फ बढ्छौं ।।

 

हाम्रो हो स्वर्ग राम्रो घर, जन त्यसमा देवता छन् उज्याला,

Segments: 

Comments

Recent Comments

About Online Sahitya


Online Sahitya is an open digital library of Nepali Literature | Criticism, Essay, Ghazal, Haiku, Memoir, Personality, Muktak, News, Play, Poem, Preface, Song, Story, Translation & more

© Online Sahitya Digital Library, All rights reserved. Online Sahitya is a digital library dedicated to Nepali Art and Nepali Literature.
For further details contact: onlinesahitya@gmail.com.